moskou, de trein, en eindelijk: mongolie!

whoe, bereid je voor. ik heb er eigenlijk geen woorden voor wat ik de afgelopen week heb meegemaakt, maar ik ga het proberen te verwoorden.

woensdag, de dag dat we zouden vertekken van uit moskou, hebben we overdag nog even flink genoten van moskou. ons hostel stond in old arbat street, wat midden in het centrum gelegen is. er zijn enormge gebrouwen gevestigd aan de straat, en overal staan kleine kraampjes met prul, en er lopen veel straatartiesten en andere interessant ogende mensen rond. genoeg te zien dus. een beetje a la de albert cuyp straat in amsterdam. opnieuw lekker geluncht in het enorme park die bij het kremlin ligt, en hebben we ein-de-lijk het rode plein gelopen - opnieuw zaten we er verdomd dicht in de buurt, maar net niet helemaal waar we moesten zijn. gelukkig, en natuurlijk, goedgekomen. gisteren hadden we een uitgebreide routebeschrijving naar het vertrekstation van trein nummer 06 - ulan bator, mongolie, gekregen. de beschrijven klopte helemaal, en dus waren we drie uur te vroeg op het station :-D. binnen 10 minuten hadden we het hele russische leger - afdeling jonge mannen, om ons heen zitten. volgens mij oezbeken, en jongens uit de kaukasus. ze schijnen, en nu ga ik niet expres beledigen ofzo, een soort turkse mentaliteit wat betreft vrouwen te hebben. drie keer raden hoe het er aan toe ging, met de type macho's die zich om ons heen dromden. L. was hier uiteraard erg gevoelig voor, wat leidde tot, toen nog, hilariteit. er werden complete serenades voorgeschoteld, en gelukkig was het toen ook tijd om naar de trein te vertekken. de treinwagons werden 20 minuten voor vertek geopend. de tot dan toe vrij leuke dag werd.. een nachtmerrie. al die *$*#(@)% handelende mongolen hadden waarschijnlijk, en nu ga ik echt niet overdrijven, een stuk of 10 dozen van minimaal 1x1 bij zich, die ze zo snel mogelijk de trein in wilde duwen. dit ging niet erg vreedzaam, wat leidde tot een enorme duwpartij, waarin we met onze backpack compleet klem zaten tussen alle vieze, dronken, schreeuwende, overal betastende mannen en en vrouwen waarover ik werkelijk geen goed woord over heb, sorry. ze sloegen ons zelfs weg wanneer we 'in de weg stonden'. na 20 minuten hadden we, bont en blauw, en volledig in shock onze cabin bereikt, waar we de volgende verassing kregen. in de, als niet ruime, cabin, sliepen we niet met 4 mensen en 8 tassen - handbagage en backpack, maar met 5 mensen en zo'n 15 tassen en dozen. alle plek voor onze bagage was al volgestouwd met dicht getapte pakketjes, die verdacht veel op cocaine leken. na lang aandringen kregen we een klein beetje ruimte, maar vooral niet te veel hoor. we waren allebei erg moe van de hele dag moskou, en eigenlijk ook wel geschrokken van de gang van zaken in deze trein, en het bedje leek ons dan ook erg aangenaam.. L. sliep boven, ik sliep beneden, drie mongoolse studenten aan de anderen kant boven en beneden, en alle tassen en/of pakketjes lagen er tussen in. erg warm, maar gelukkig waren de bedden erg relaxt. jammer genoeg bleven de pakketjes binnen stromen, met dank aan onze dronken, mongoolse handelsvrienden. ik dacht dat deze treinreis het einde van mijn leven zou beteken, en viel dan ook van schrik in een diepe slaap, om... de volgende dag om half 12 wakker te worden. shit. slapen in deze trein, ondanks het lawaai en de stank, is net zo lekker als dat het vroeger op de boot was. beetje het idee van een wiegje. goed, het landschap was zeer eenzijdig, vooral, of eigenlijk allen maar, taiga. niet veel speciaals. na het tanden poetsen, het blijven verbazen over wat er allemaal in die trein gebeurd, en het niet al te fijn toilet - die trouwens 30 minuten voor het naderen van een station, tijdens het stilstaan (kan oplopen tot 2,5 uur) en 30 minuten na het vertek van een station (ongeveer 15 stations per dag) gesloten is: dit wordt een regelrechte ramp voor mijn niet al te grote blaas..., hebben we de restauratie maar eens opgezocht. je kunt hier eten, maar de drank doet het beduidend beter. dus, nog meer wodka, sigaretten, en slecht eten :-D jej! dit wordt onze huiskamer voor de komende vijf dagen. L. rookt als een ketter, net zoals de rest van de trein, en dus staat dit restaurantje ook blauw van de rook. Op dag 1 was er een veelzijdig menu aanwezig, die naarmate de dagen voorbij gingen, zich beperkte tot vlees uit blik, jus en soms aardappelen. Alle verse producten waren verdwenen, en aangezien ik helemaal zat was van de eeuwige cup a soupjes, en noodles, waren we aangewezen op de stations. het menu inde trein mocht dan flink slinken, op de stations werd het beduidend beter met de dag. de mensen hier waren zelfvoorzienend, en verkochten eieren, groente, en fruit. jammer genoeg geen cola en andere frisdrank meer, maar natuurlijk wel bier en wodka. de overige toeristen, die er vrijwel niet zijn, drinken de hele dag bier, en met (een stuk of vijftien) bier op, wordt het vanzelf gezellig. tot het iets te gezellig wordt, en dan is het tijd voor je bedje, waar je zo'n beetje 18 uur per dag in ligt, en met de 6 uur in de restauratie daar bij opgeteld, kom je de dag vanzelf wel door. L. had het voorzien op een canadese engelsman of zoiets, waarvan me nog steeds niet helemaal duidelijk is wat hij nou precies heeft gedaan, doet en gaat doen, en een franse charmeur genaamd 'le chef nico'. hij beweert kok in beijing te zijn, en hij probeert nu een bedrijfe op te zetten, die franse wijn importeert in dat restaurant/bar iets waar ie het maar over blijft hebben. ik geloof er helemaal niets van, maar het is wel grappig. aan het begin vooral, want na die talloze uren hersenloze praat, gaat hij je toch wel tegen staan. vooral wanneer hij je ook nog eens begint te betasten en niet ophoudt met die vulgaire grapjes van hem. toen het nog wel aardig gezellig was, zaten we s avonds een potje te kaarten, met 'le chef nico' dus, toen een mongoolse man om een sigaret bietste bij L. Vrij minuten later kwam 'le chef' erachter dat zijn telefoon gestolen was. we wisten gewoon dat het die kerel van de sigaret was, want achteraf viel het natuurlijk allemaal op zijn plaats hoe hij zich over de tafel boog, deed alsof hij dsronken was, en er een tweede man achter hem stond. je weet gewoon wie het is, je zit er er met je neus bovenop, en toch kun je er niets aan doen. ik was er dan ook best van geschrokken. gelukkig heb ik al mijn belangrijke dingen altijd in een tasje bij me, maar goed, ze zijn erg sluw en achterbaks. ze doen net alsof ze dronken zijn, vallen op je bed, alsof ze in een of andere comateuze situatie verkeren en jatten vervoglens dingen uit je cabin. hetzelfde grapje 15 keer in een nacht, wordt best vervelend. gelukkig ben ik er goed in verstoppen, en lag ik zo'n 10 centimeter hoger door alles wat ik onder mijn dekentje gestouwd had.
de voglende dag was geweldig. de eeuwige taiga werd verruild voor prachtige landschappen, pitoreske doropjes, oude vrouwtjes die prachtig gekleed hun waren verkopen op de stationnetjes. de stops die we op de stations maken zijn trouwens erg enerverend: zoals ik al verteld had, het wc probleem, wat al een aantal keren tot lichte panike leidde, maar vooral de handelaren zorgen voor veel vertier. ze beginnen allemaal als een gek met hun cocaine pakketjes te slepen, om wanneer de trein amper stil staat eruit te springen. de russen op het station staan al klaar, want ze zijn gek op westerse kleding en andere shit die de mongolen vanuit moskou naar mongolie brengen. je kunt het je dan ook zo gek niet bedenk, of het wordt verkocht. wanneer de trein vertrekt, geeft het geen enkel sein, wat dus leidde tot de hilariteit. de happige handelaren krijgen namelijk een koekje van eigen deeg. alle dozen moet natuurlijk terug in de trein, maar, nu wordt het moeilijk, zij zelf ook! mongolen rennen als gekken, en soms misten ze zelfs de trein :-D. s avonds kwamen we nederlands tegen, die de trip als huwelijksreis deden, al wisten ze eigenlijk niet zo goed waar ze aan begonnen waren. op het eerste gezicht typisch gooische kak, net getrouws in naarden-vesting en wonend in bussum. dat gooische verdween als nel toen er een wodka'tje in ging, en nog eentje, en nog eentje, en nog eentje. ook L. en ik hadden het flink te pakken, en we daarom hebben we de hele trein kennis laten maken met paul de leeuw, andre hazes, guus meeuwis, en acda en de munnik, met het verspreiden van onze met wodka vergiftigde keeltjes. de avond was geweldig, de dag erop wat minder.. alsof we wakker werden met een stuk of 10 spijkers in ons hoofd. niet allen de hoeveelheid drank die we genuttigd hadden speelde ons parten, ook de warmte werkte niet echt mee. het was minimaal 35 graden in de trein; elke stap, elke beweging die je maakte, liet het zweet over je gehele lichaam langslopen. er zat weinig anders op dan liggen en naar buiten kijk, want niet echt heel erg vervelend wat met zo een prachtig uitzicht. wel jammer dat je niet kon douchen.. wordt het uitizcht ook weer wat frisser van. s ochtends kwamen we bij het langverwachte baikalmeer aan, echt super mooi. in vier uur reden we door de berpassen heen, rond het meer, naar het zuidelijkste punt. een stop bij een station dichtbij het meer leidde tot een nieuwe lucht in de trein. naast zweet, drank en sigaretten, maakt de vislucht zijn entree. door de hele trein hing nu vis te drogen en/of te stinken. fijn! alsof we ons nog niet vies genoeg voelden. wel heerlijke vis trouwens. rond een uur of drie kwamen we bij de russisch-mongools grens, en dan weer de russische van de twee. iedereen de trein uit, waarna ie compleet doorzocht werd. paspoorten ingeomen, net als heel veel illegale handswaar. stelletje stouteriken he! niet alleen handelswaar ging de trein uit; ook ongeveer een kwart van de menselijke treininhoud verdween op het laatste station voor de grens. allemaal geen ticket gekocht. ze hadden tot aan de grens de provodnik, (de veelal vrouwen) die de trein schoon houden omgekocht, maar bij de grens zouden ze natuurlijk compleet door de mand vallen. na 3,5 uur konden we doorrijden naar de mongoolse kant van de grens, waar het hele feestje opnieuw begon. we hebben de verjaardg van eva gevierd (nouja, L. was opnieuw verdwenen voor duistere praktijken, dus het was eignelijk bj, eva & ik), met de nodige drankjes. dit keer minder, want we zouden de voglende ochtend arriveren in mongolie, eindelijk!! het werd ook wel eens tijd, want ik voelde me zo verscrhikkelijk vies. je bent natuuurlijk de hele dag aan het zweten; je lichaam kun je nog tot op een bepaalde hoogte schoon houden met vochtige doekjes en alles, maar mijn haar lag plat op mijn hoofd en er kwam een niet al te fijne lucht vandaan. de warmte zorgde ervoor dat iedereen alleen maar lag te wapperen met van alles om nog maar een beetje frisse lucht te krijgen. daarnaast plakte je ook nog eens compleet vast aan de banken, niet zo frisjes. gelukkig..
kwam maandag er snel aan! ik werd wakker, keek naar buiten en begon gewoon te huilen. niet van de drank, niet van de warmte, niet van het gemis van jullie ;-) maar van mongolie. ik kan niet beschrijven hoe mooi dit land is. het werd met de dag mooier en dat was de absolute climax!!! je ziet de gertenten staan, de prewaslzki paarden rondrennen, boertjes op paarden omringd door hun aanhankelijke vee. ik weet gewoon echt niet hoe ik het moet omschrijven, maar het was zo, zo, zo, zo, zo mooi!!! ulan bator is eigenlijk een complete woestijnstad, waar het asfalt op geen enkele vierkante meter en recht in, laat staan dat het er sowieso in zit! het verkeer is zo hectisch als ik weet niet wat: iedereen toetert maar wat, ragt overal maar tussendoor en rijdt zonder pardon door rood licht! als ze nou bij groen stopten, maar dat doen ze ook niet ;-). het hostel is opnieuw te mooi voor woorden. cmputers, hangbanken, tv/dvd, keuken, enorme douches, ontbijthoekjes en nog veel meer leukigheid. de bedden zijn heel comfortabel en je kunt er van de vloer eten: en dat voor maar 3,20 per nacht! mooi detail: 1 euro is ongeveer 1500 tugrik. Ik had vanmiddag wat geld gewisseld, waardoor ik ineens met 150000 de bank uitliep. wel gek hoor. nou goed, het is hier spotgoedkoop, wat erg goed is voor mijn saldo. we hebben vandaag wat rondgezocht voor trips: we wilden een 8-daagse naar de gobiwoestijn en de rest van zuid/west mongolie doen, maar we zijn de enige. dat betekent dat je 55 dollar per persoon per dag betaald, wat leidt tot een iets te duur grapje. we gaan nu waarschinlijk een 12-daagse trip doen (inclusief hiking, paardrijden, een camelentripje, zandduinen, ijsrots beklimmen, bezoek aan het khuvsgol lake bovenin mongolie en nog meer.)
nou, genoeg voor vandaag.
liefs, x