eerste dagen ulan batar

Hee,
Ons programma is, in het vloeiende engels van Idre:
Day 1: Morgen vertrekken voor die twaalfdaagse trip, waar ik wel heel veel zin in heb. Geen idee wat ik moet verwachten, maar de omgeving van enkel de stad is al prachtig, dus dat biedt volgens mij garantie voor een nog veel prachtigere volgende omgeving!
We’ll drive to Kharohorin (a slight tour Ovorkhangai province), is pleasantly smooth on tar. Once at this ancient capital city, the highlight is Erdene Zuu Khiid monastery, the first in Mongolia
It started in 1586 and parts have survived the Manchu invasion and Stalin’s purges. We’ll spend the night in the Guest house (in Kharohorin)
Day 2:
We’ll do full day driving trip to Chuluutyn canyon (about 10 kms long). On the way we’ll stop in town Tsetserleg (capital of Arkhangai province) for the shopping. We’ll spend the night in the tent or nomadic family’s ger.
Day 3-4:
Drive to Great White lake and Khorge Volcano. Khorge Volcano is located in the northern part of the Khangai mountain range. We’ll do a full day hike from the lake to the ‘Khorgo’ Volcano and climb to the top of the volcano, where we’ll see beautiful picturesque vieuws. We both lunch and dinner will be in the open air and spend the night in Ger.
Day 5:
We’ll do a full day driving to the Shine Ider village of Khovsgol
province (aimag). On the way we’ll stop for a lunch at open air. We’ll stay at Mongolian ger.
Day 6,7,8:
We’ll drive to the Khovsgol lake and spend the night in the Mongolian ger. Khovsgol is one of the country’s largest and most spectacular protected area’s. We’ll do a full 3 days horseback riding trip around the lake and we’ll visit to Tsaatan reindeer family. If you are interested in to try in riding reindeer, there are available.
Day 9:
We’ll drive to the Bulgan province and then we’ll drive little bit more and then spend the night in the Mongolian ger.
Day 10:
We’ll drive to the Amarbayasgalant monastery. This is the second important monastery in Mongolia
. Spend the night in the Mongolian ger.
Day 11:
We’ll visit to the temple and will do hike around mountain area. After lunchtime we’ll drive back to Ulaan Bator.
Total distance: 2200 km bij minivan 50 km by horse
Zo, dat was m even in vogelvlucht!
We zijn alweer vier dagen in Ulan Bator, welke eigenlijk veel te snel zijn voorbij gegaan. Maandagochtend kwamen we rond half acht (mongoolse tijd – half 2 in de middag in Nederland) aan. Helemaal kapot, snakkend naar een douche. Zaya, ons mongoolse vriendinnetje uit de coupe, regelde binnen no time een taxi voor ons.
Je kunt je niet voorstellen hoe zo een verschrikkelijke chaos het verkeer hier is. Er zijn stoplichten, maar niemand trekt er zich wat van aan. Er zijn zebrapaden, maar reken jezelf niet veilig wanneer je er op loopt. Er zijn heel, heel veel toeterende auto’s, maar niemand (zelfs wij al niet meer na een uurtje of 2) reageert er op. Soms staat er op een politieman wat te schreeuwen en te fluiten, maar het leidt allemaal tot vrij weinig. Om van de parkeerplaats van het station weg te komen, kostte ons dan ook meer dan een halfuur. Iedereen parkeert (zoals het een mongool betaamt) chaotisch, waardoor je dus op geen enkele manier uit de parkeerplaats kunt ontsnappen. Nadat we dan eindelijk waren ontkomen aan de parkeerdrukte, werden we onderworpen aan de ziekte die rijchaos heet. Het hostel zou maar 800 meter van het station liggen, maar de beste man reed zo een 4 kilometer naar het adres wat wij hadden gekregen. Lonneke en ik vonden het vreemd, maar voelden ons ook niet geroepen om wat van te zeggen. We zijn nog geen 2 minuten in een stad en zouden dan die man al gaan verbeteren zeker, daarnaast waren we veel te kapot; het enige wat we wilden was een douche en een bed! De taxi stopte in een of ander verschrikkelijke achterbuurt, waar wij al een angstaanval bij enkel de blik kregen. Het zou in een of andere aftanse flat moeten zijn. Het leek ons zeer onwaarschinlijk, en dus gingen we er toch maar tegenin. Zaya belde naar het hostel en kwam na 10 minuten tot de conclusie dat wij het verkeerde adres hadden gekregen van het guesthouse. Ze (de mensen van het guesthouse) zouden ons komen ophalen op de plek waar wij stonden met de taxi. Erg lief. We namen afscheid van Zaya, die ons uitnodigde om vooral nog eens bij haar langs te komen! We kwamen er in het busje van het guesthouse erachter dat wij nooit een taxi hadden moeten nemen; zij stonden ons namelijk op te wachten op het station. Wisten wij veel; erg leuk, maar hadden ze ook wel even kunnen melden. Aangekomen in het hostel hebben we eerste een enorme douche genomen, waarbij ik mij vogelns mij nog nooit zooo grondig heb gewassen. Pfoe, wat voelde ik mij vies!! Even goed gegeten, want van die noodles waren we ook wel goed zat.. Even de stad in gelopen, waarbij we meteen werden verblijdt met een enorme smog lucht. We hebben allebei een heel vervelend hoestje, echt niet fris. Voor 1,50 euro uitgebreid gegeten en vervolgens op tijd naar bed!
Mongoolse mensen zijn super vriendelijk, en als ze engels spreken (waar de kans zo een 1% op is), zijn ze ook niet meer van je af te slaan. Ik had met een leraar engels aan de universiteit de hele middag op het terras gezeten (die trouwens zeldzaam zijn, want je ademt niets anders dan smog in, niet erg bevordelijk voor je eet/drinklust). Hij heeft me daarna nog even een rondleiding gegeven, om me vervoglens keurig voor het hostel af te zetten. Zo hoort dat, mannen! ;-)
Woensdagochtend zijn we vroeg opgestaan en naar de monestary(waarvan de naam me ontschoten is, aangezien je het mongools niet erg gemakkelijk onthoudt) gelopen. Prachtig. We hebben eerste het ochtendritueel meegemaakt. Alle monniken doen gebeden, begeleidt door trommels, triangels en bellen. Iedereen (de gasten, voornamelijk mongolen) hadden snoepjes, koekjes en ander lekkernij meegenomen, om aan de boedhistische monniken te geven. Daarnaast gaven zij een blaadje met gebeden aan de monniken, die die meteen verwerkten in hun gebed. Heel indrukwekkend. Hilariteit wanneer een mongool middenin zijn gebeden onder zijn gewaden dook en er een supermoderne mobiele telefoon uit haalde, om vervolgens gewoon tussen alle biddende monniken een gesprek te voeren. Vervolgens nog even heerlijk gewandeld over het hele terrein van het klooster. Onder andere de grootste gouden boeddha van de stad gezien, bestaande uit puur goud. Ik geloof dat ie 31 meter hoog was. Om de boeddha heen was een pad gelegen met al die gebedsdraaidingen. Het is laat en ik kan niet zo goed meer op namen komen, maar jullie weten wat ik bedoel toch? Die dingen waar je aan draait, en die vervoglens de gebeden de hemel in zwaaien. S middags ons heerlijk laten verwennen in de beauty en spa salon van Ulan Bator, waar werkelijk de hele upper class rondliep! Eerste een complete 40 minuten durende lichaamsmassage, inclusief het kraken van de rug. Heel fijn, ben er echt van opgeknapt. Daarna naar de kaper geweest (jaja), even een stukje eraf en maar weer eens een pony gezet. Ik was het oude alweer zat, en zat op zo een vervelende tussenelengte. Lonneke heeft een (mislukt) permanent gezet. Mijn verwennerij koste al met al 7 euro’s. Ongeloofelijk toch? Wat zou je er in Nederland wel niet voor kwijt zijn? Lonneke had s avonds haar ’date’ met Jason, en ik heb eens even alle foto’s op de computer gezet. Ook heb ik getracht de foto’s online te zetten, maar na bijna een uur laden vloog de internetverbinding eruit. Dag, foto’s. Ik probeer ze op een cd te zetten en die naar jullie op te sturen, als ik terug ben. Hebben jullie trouwens mijn kaartje(s) al gekregen? Nog wat rondgehangen met de mensen hier en slecht geslapen (er ligt nu een enorme snurkerd op onze kamer, echt een drama, denk maar niet dat ik daar doorheen slaap!!)
Vandaag heerlijk dagje gehad. Vanochtend even goed ontbeten, om vervolgens wat souvernirs te kopen bij het grootste warenhuis (12 verdiepingen) van Ulan Bator. Erg leuke spulletjes, al zeg ik het zelf. We hebben onze tickets opgehaald, die ons van Ulan Bator naar Peking zullen brengen. Daarna naar het historisch museum van Mongolie geweest. Super mooi met oude klederdrachten, spulletjes en de complete mongoolse historie uitgebeeld. Vervolgens chinees gegeten om richting het theater te gaan, waar we een mongoolse show zouden bijwonen. Was wel oke, maar niet het meest eneverende wat ik ooit heb meegemaakt. Alles leek op elkaar, en het enthousiasme leek er nou niet echt van af te spatten. Nog even wat gedronken, om rond half 10 in het hostel aan te komen, waar ik erachter kwam dat het internet het nog steeds niet doet. Heb dit maar in word getypt, het in de hoop morgen te kunnen sturen of het iemand naar jullie mail te laten sturen, wanneer ik op de trip ben.
Nou lieve schatten, hopelijk was het verhaal een beetje te volgen. Rustig aan doen op de boerderieje en het werk. Ik mis jullie, kusje uit Mongolie!!