sjina

hee lieverds! ben nog steeds alive and kicking hoor, laten we dat even vooropstellen (is dat 1 woord?)geeft niets dat je niet zo lang kon praten, wilde alleen even laten weten dat ik veilig aangkomen was.
zit nu even in een internetcafe op zo een 100 meter van mijn hotel (jaja, strakjes volgen de uitermate fijne details ;)), waar ik voor 20 cent per uur kan internetten, tussen allemaal chinese gamefreaks. een flatscreen van weet ik veel hoe groot voor mijn neus, zittend in een enorme hangstoel, echt te relaaaaaxed. eindelijk tijd om jullie eens even flink bij te kletsen. belde gisteren vanuit shenyang, maar die stad was me iets te chaotisch en zag ik het ook echt als een tussenstation. wilde graag caves vlakbij benxi bezoeken, maar dan moest ik om half acht een of andere bus pakken, om vervolgens die bus om half 2 weer terug te nemen. ik had echter geen idee waar die bus ging en ik was ook erg moe, dus ik heb vanochtend lekker uitgeslapen in mijn tweepersoonsbed tot half 11. eerste keer deze vakantie! had echter wel een rotnacht gehad, want er zat een muis onder mijn bed. vraag me af of het eigenlijk wel een muis was, want mijn hele bed ging soms heen en weer als dat beest onder mij bezig was mijn (russische) koekjes te verschransen. was wel frustrerend, want hij ging maar niet weg. wel een fijne airco, die ik in het hostel in beijing mistte en toch wel noodzakelijk is aangezien het hier snachts volgens mij nog 25 graden is - overdag 35/40, stralende zon! niets geen regen, zoals het het seizoen orgineel betaamt (of met een d? ik ben de kluts kwijt!) toen even heerlijk mijn kleren gewassen, een goddelijke brunch met fruit van de straat - mango, meloen, sinaasappel, druiven, perzik en appel. mijn tas gepakt en richting het shenyang long-distance busstation gegaan. daar een kaartje gekocht voor de bus van 2.30 uur naar dandong. mijn backpack opgeslagen en nog eventjes de stad in geweest, om wat te drinken/eten te halen voor in de bus. het verkeer in shenyang is niet zo chaotisch als in UB, maar opnieuw wordt er erg veel getoeterd en worden alle signalen die zouden moeten leiden tot enige orde, genegeerd. de hitte is bijna niet uit te houden; je zweet maar door, terwijl de zon amper te zien is, doordat het zo 'mistig' is. vrij vervelend dus, die lucht. ik was dan ook blij dat ik de bus opnieuw instapte. om nog even terug te gaan naar beijing:heb er weinig bijzonders gedaan. veel rondgelopen; beetje eerste indrukken van alles gekregen. ben zo een drie/vier uur bezig geweest om 1. de metro te vinden die op driehonderd meter afstand zou liggen- maak er maar een kilometer precies de andere kant op van. 2. het busstation te vinden, waarvanuit de bussen ook werkelijk naar shenyang gaan. er zijn er vier; heb er twee gehad en de derde was raak. 3. om de goede (van de acht in totaal) ingang te vinden, waar de tickets worden verkocht. 4. om terug te komen; opnieuw liet mijn normaal vrij goede richtingsgevoel mij in de steek. ik snap geen reet van die straten hier! ik snap niet waar oost,west,noord of zuid ligt. oftewel, ik loop maar wat, wat meestal niet al te best uitpakt ;-) daarnaast is het nog eens zoooo warm en doen je voeten na vier uur rondschuivelen ook wel aardig pijn! veel mensen spreken wel een beetje engels, maar snappen dan de engels/chinese kaart niet. taxichauffeurs weten ook 9 van de 10 de weg niet.. de omgeving in shenyang was weinig bijzonders; veeeel groen (wat wel heel erg mooi is natuurlijk), maar weinig rivieren/rotsen/bergen, wat naar mijn inziens wel mooi is. de snelwegen zijn echt perfect. de bus (een volvo, jasper) van beijing naar shenyang reed met een gemiddelde snelheid van zo een 110 kilometer per uur in 7 uur, zo een 730 kilometer naar shenyang. het was net een schoolreisje; allemaal opgewonden chinezen, die zich al volproppen met al het lekkers voordat de bus uberhaupt vertrokken is. ik snap niet hoe die chinezen zo dun zijn; ze vreten de hele dag door en dan ook niet stukjes fruit ofzo. nee, allemaal vette hapjes, 10 broodjes met roomboter of iets anders witromigs, dan nog een of ander blik met soep of vlees en tot slot nog even een bak (geen bakje) noodles. ongelooflijk. en ze eten zoooo vies. smakken betekent hier overduidelijk dat het goed smaakt, met een boertje en een flinke rochel erachteraan. jullie snappen dan ook wel dat ik regelmatig zit te kokhalzen.. ik heb vanaf beijing geen enkele buitenlander meer gezien, wat niet alleen voor mij tot hilariteit leidt. die chinezen weten niet wat ze overkomt. ze lopen nog net niet tegen een paal op of voor een auto, maar veel scheelt het niet. ze kijken soms een beetje achterdochtig, maar als ik dan glimlach, krijg ik een lach terug waar je dubbel-u tegen zegt. zo vriendelijk. kindjes worden vaak door ouders op mij afgestuurd, als een of andere afleidingmanouvre en dan komen ze naast me staan. mijn armen en benen voelen (en dan doen ze een bodybuilder na; ik kan me een leuker compliment voorstellen, maar ik moet het hier mee doen. als het al een compliment is ;) ze steken wel altijd hun duim op. voor mijn kuiten doen het erg goed..) de bus was super de luxe, met airco, een busstewardess en heerlijke (lig)stoelen. in shenyang aangekomen (rond een uurtje of 7 volgens mij) werd ik meteen omringd door taxichauffeurs en mensen die ' het voordeligste hotel ' aanbieden, waar ik opnieuw geen reet van versta.. uiteindelijk een chauffeur uitgepikt, die ik het hostel aanwees op de kaart. volgens hem was dat helemaal niets, en zou hij me wel helpen met wat beters uit te zoeken. eerst naar een hotel, waar ik per nacht 160 yuan (na afdingen; het begon met 248 yuan - je dingt hier trouwens op WERKELIJK alles, erg vermoeiend) moest betalen was me een beetje teveel, wilde niet meer dan een tientje betalen. op naar voglende hotel. kreeg in de taxi al een naamkaartje met telefoonnummer van die chauffeur, wat me eigenlijk al een beetje te ver ging, maar hij bracht met naar opnieuw een heel mooi hotel. dit keer kon ik na 70% van de prijs af te dingen, hier voor 100 yuan slapen - 10 euro. prima, heerlijk twee persoonsbed + eigen badkamer. de chauffeur liet me alles zien, deed de gordijnen al even voor me dicht en liep vrvoglens de kamer uit. ik hem achterna, want ik had nog niet betaald. dit kwam blijkbaar verkeerd over, want hij liep meteen weer terug de kamer in. ik hem het geld geven, hij wilde een hand geven, vervolgens een knuffel en kuste me in mijn nek. dat flik je me dus niet he. ik gaf em een klap voor zijn gezicht en schreeuwde even van ga weg. alsof ie dat verstaat; de boodschap was in ieder geval duidelijk! weg was ie wel. op tijd gaan slapen, want ik was echt kapot van de lange dagen lopen en alle indrukken. vanochtend dus lekker uitgeslapen, en de bus naar dandong genomen; deze stad heeft 'enkel' rond de 600.000 inwoners, dus een stuk kleiner dan beijing en shenyang (6,5 miljoen). het schijnt vooral een handelsstad voor china - noord korea te zijn. mijn hotel ligt op 500 meter van de rivier af, die china en noord-korea scheidt. morgen ga ik naar de grens, waar ik met een bootje langs korea ga varen (voor noord-korea heb je en visum nodig, die je moeilijk krijgen kunt). je schijnt niet heel veel te kunnen zien, maar ik kan tenminste wel zeggen dat ik bijna in korea ben geweest; het in ieder geval heb gezien! overmorgen wil ik naar het meest oostelijke punt van de (overgebleven) muur, die nu nog steeds een officiele grens is tussen china en noord-korea. het is tijdens de ming-dynastie gebouwd en er zijn maar heel weinig toeristen die er geweest zijn; is wat anders dan de muur bij beijing, die overstroomt wordt door toeristen. je kunt op de terugweg een (roei)boot nemen die je vanaf het water van het uitzicht op de muur laat genieten. lijkt me erg mooi. mijn hotel (wat in de lonely planet aangegeven stond als een vriendelijk guesthouse) is een of ander conferentiecentrum. super de luxe; heb opnieuw een kamer voor mij alleen, met dit keer nog een grote 2persoonsbed voor het overweldigende bedrag van 5 euro! je kunt wel merken dat het noorden veel minder toeristisch is; ten eerste omdat je er gewoon geen enkele ziet, maar ook omdat de hotels bijna geen gasten hebben en alles ook helemaal niet op toeristen is gericht. wel apart vind ik dat, zelfs in deze steden, alles naast in het chinees, ook in het engels staat aangegeven. tenminte, op verkeersborden. niet op winkels etcetera, maar dat begint ook steeds meer te komen. ik heb het idee dat alles hier heel sterk in ontwikkeling is; alles wordt verbouwd, de straten liggen open etc. in mongolie was ook alles half af, maar daar gebeurde ook niets; hier zijn ze wel daadwerkelijk aan het werk. kan natuurlijk ook aan de mentailiteit van de chinezen liggen; in mongolie werden chinezen ingehuurd om bijvoorbeeld aan de millenium weg (die het zuiden met het noorden verbindt) te werken. de mongolen gaan misschien 1,5 uur aan het werk en storten zich daarna op de wodka. chinezen werken wel daadwerkelijk. overal hangen aanplakbiljetten van beijing olympic games 2008. wel vet hoor!nou, ik ben ineens alles kwijt wat ik wilde vertellen; weet ook niet of er nog veel te vretellen valt, maar gewoon allemaal van die gekke dingen die mji opvallen. oja: de toiletten. daar zit je dus niet op, nee daar hang je boven. het was een ordinair gat in de grond in mongolie, hier in china is het een wcpot ingebouwd in de vloer ofzo. gatverdamme. voglens mij kun je beter lekker in de grond plassen, dan half over de tegels waar je met zijn allen in staat te stampen en vervoglens met die plasvoeten weer weg loopt.


ik ben moe en ga gauw slapen, liefs x